کیفیت متریال بدنه خودروهای داخلی و خودروهای وارداتی یکی از موارد مهمی است که میتواند در انتخاب خودرو به شما کمک کند. برای طراحی و تولید بدنه خودرو از متریالهای مختلفی استفاده میشود. متریال و نوع طراحی بدنه خودرو در طی سالیان گذشته دچار تغییر و تحولات زیادی شده است.

در گذشته جهت اجرای بدنه خودرو باید ابتدا شاسی خودرو ساخته میشد و سپس طراحی بدنه خودرو به صورت لایه لایه روی آن پیاده میشد. اما در طراحی خودروهای امروزی شاسی خودرو و بدنه خودرو به صورت جداگانه ساخته میشوند و در نهایت قطعات آن به اشکال مختلف به یکدیگر متصل میگردند. این امر باعث میشود تا تولیدکنندگان حوزه خودرو بتوانند از یک شاسی یا بدنه برای طراحی چندین خودرو متنوع استفاده کنند.
در نتیجه یکی از دلایل تنوع تولیدات در صنعت خودروسازی امروزی همین امر است. در این مقاله قصد داریم به مقایسه متریال بدنه خودروهای داخلی و خودروهای وارداتی بپردازیم. پس در ادامه همراه ما باشید تا شما را با قسمت کوچکی از تفاوتهای خودروهای داخلی و وارداتی آشنا کنیم.
با مزایا و معایب خودرو های لیزینگی آشنا شوید.
انواع متریال بدنه خودروهای داخلی و خودروهای وارداتی
فولاد
این ماده جزو رایجترین و پرکاربردترین متریال مورد استفاده در ساخت بدنه خودرو است که استحکام و مقاومت بالایی در تصادفات از خود نشان میدهد. از دیگر ویژگیهای فولاد میتوانیم به عدم خوردگی و زنگ زدگی و قابلیت رنگ آمیزی آن اشاره کنیم. بدنه فولادی خودرو میتواند محافظ خوبی برای قطعات برقی خودرو باشد. ضخامت استاندارد ورقههای فولاد جهت ساخت خودرو بین ۰.۴ الی ۲ میلیمتر است.
آلومینیوم
این نوع متریال نیز مشابه فولاد مقاومت بالایی در برابر زنگ زدگی و پوسیدگی دارد. در نتیجه خودروهای تولیدی با بدنه آلومینیومی در برابر شرایط آب و هوایی مختلف مقاوم خواهند بود. همچنین از دیگر مزایای متریال آلومینیوم میتوانیم به وزن پایین آن اشاره کنیم. قیمت آلومینیوم نسبت به فولاد بیشتر است. به همین دلیل خودروهایی با بدنه آلومینیومی گرانتر از خودروهایی با بدنه فولادی هستند.
فیبر کربن
این نوع متریال بدنه خودروهای داخلی و خودروهای وارداتی در تولید ابرخودروها و سوپرکارتهای اسپرت مورد استفاده قرار میگیرد. این متریال از قیمت بالایی برخوردار است و استحکام بالا و وزن پایین را برای خودرو به همراه خواهد داشت. فیبر کربن پرفورمنس بالایی دارد و ساختاری قوی و استثنایی برای بدنه خودرو ایجاد خواهد کرد. وزن پایین فیبر کربن امکان تولید خودروهایی با آیرودینامیکی بالا را فراهم میکند. ضریب درگ و نیروی درگ میتواند در این خودروها بهینه سازی شده باشد. متریال فیبر کربن از دو نوع متریال قبلی یعنی فولاد و آلومینیوم گران قیمتتر است. به همین دلیل خودروهایی که با استفاده از این متریال ساخته میشوند قطعا قیمت بالایی خواهند داشت.
پلاستیک
امروزه در تولید اغلب خودروها یعنی حدود ۵۰ درصد از خودروهای جهان از پلاستیک استفاده میشود. پلاستیک یک متریال سبک و انعطافپذیر است و در سریعترین زمان ممکن تولید میشود. با توجه به اینکه این ماده جزو مواد تجزیهپذیر محسوب میشود به هیچ وجه برای محیط زیست خطرناک نخواهد بود. اما این متریال در برابر اشعه ماوراء بنفش و حرارت مقاومت پایینی دارد. از جمله معایب این نوع متریال بدنه خودرو میتوانیم به رنگ پریدگی، شکستگی و ترک خوردگی آن اشاره کنیم. بنابراین اگر متریال پلاستیک برای بدنه خودرو در نظر گرفته شود باید ملاحظات دقیقی برای مقاومت خودرو در برابر شرایط جوی و کارایی ماشین لحاظ شود.

تفاوت متریال بدنه خودروهای داخلی و خودروهای وارداتی
متریال بدنه خودروهای داخلی و خودروهای وارداتی در عین حال که زیبایی خودرو را به تصویر میکشند باید از مقاومت بالایی نیز برخوردار باشند تا بتوانند سلامت اجزای داخلی و سرنشینان خودرو را نیز حفظ کنند. اکثر خودروهای امروزی بدنهای از جنس فولاد دارند؛ زیرا این آلیاژ مقاومت و طول عمر بالاتری دارد و نسبت به مزایایی که دارد از قیمت مناسبی نیز برخوردار است.
همانطور که گفتیم فیبر کربن نیز متریال باکیفیت و مقاومی محسوب می شود اما استفاده از این ماده افزایش قیمت چشم گیری برای خودرو ایجاد خواهد کرد. در نهایت باید عنوان کنیم که متریال بدنه خودروهای داخلی و خودروهای وارداتی با توجه به قیمت، کیفیت و برند خودرو متفاوت خواهد بود. برای مثال قطعا کمپانی بنز برای تولید محصولات خود از بهترین متریالها استفاده می کند زیرا خوشنامی این کمپانی محصول کیفیت بالای قطعات و تجهیزات این برند است.

بدون دیدگاه